11 februari 2014

Wekelijkse column van Anneke Beukers, Statenlid voor de PvdA.

Week 5: Gereedschap

De commissie vergadering had twee belangrijke punten. Het akkoord samen werkt beter en het instrumentarium om ongewenste ontwikkelingen in de intensieve veehouderij tegen te houden.

Het eerste onderwerp was van mij. Voor ons lag een uitvoeringsagenda, opgesteld door de partners vanuit de natuur en vanuit de agrarische sector. Ik was vastbesloten er weinig over te zeggen. Te vaak is het de afgelopen drie jaar gegaan over individuele belangen, verdedigd door commissieleden vanuit dezelfde agrarische branche waardoor er zich onverkwikkelijke situaties voordeden. Dit akkoord moest daar een eind aan maken.

Met soms enige terugval naar de oude situatie, zoals een week of twee geleden bij een inspraak van drie agrariërs, verloopt dit proces redelijk goed en kunnen wij als Statenleden, de rol spelen die we moeten spelen, namelijk volksvertegenwoordigers en geen belangenvertegenwoordigers.

Het tweede punt deed mijn collega. Hij had een schroevendraaier meegenomen en beeldde aan de hand daarvan uit dat het gereedschap waarom gevraagd was niet past bij alle voorkomende klussen. Je kunt dus niet zeggen dat de schroevendraaier geen goed gereedschap is, maar de gereedschapskist is onvoldoende gevuld. Aan de hand van de plannen voor het agropark kon hij vlijmscherp uitleggen waarom een dergelijke ontwikkeling met het bestaand gereedschap niet tegen te houden valt. De twee Gedeputeerden verklaarden om het hardst dat een agropark ook niet hun instemming had, echter, zo liet de CDA Gedeputeerde zich ontvallen, ze kon niet uitsluiten dat wellicht een collega CDA Gedeputeerde vanuit een andere portefeuille wel ….

Het was meteen duidelijk voor ons, en voor meerdere partijen. Volgende Statenvergadering een motie vreemd, kondigden wij aan om te zorgen dat er geen agropark komt in Almelo. Nog voor de gemeenteraadsverkiezingen!

Dit punt lijkt gewonnen, maar verontrustend blijft dat goed gereedschap ontbreekt zodat in minder pregnante gevallen de gemeentebesturen hun gang kunnen gaan om de aantallen dieren omhoog te schroeven. Een vaak gebruikt en vals argument, je eet toch zelf ook vlees!

De consument die vlees eet, is niet schuldig aan het beleid van grootschaligheid en is niet verantwoordelijk voor het bouwen van een agropark!. Ook de vleesetende consument mag en moet erop kunnen vertrouwen dat de overheid maatregelen treft om de productie op verantwoorde wijze, zowel voor mens, als voor dier als voor de ruimtelijke inpassing, plaats te laten vinden. We gaan verder op zoek om de gereedschapskist te vullen.